دوشنبه, ۱۵ آذر ۱۴۰۰ ۰۹:۵۷



۱۴۰۰-۰۹-۰۳ ۰۷:۵۷:۰۶

فایننشال‌تایمز؛

امریکا در مقابل ایران و چین در خاورمیانه چه گزینه‌هایی پیش‌رو دارد؟

با توجه به این واقعیت که تقاضای انرژی چین از آمریکا مبرم‌تر است، پکن همیشه در تلاش برای نزدیکی بیشتر به خاورمیانه بوده است، درحالی‌که ایالات‌متحده از آن عقب‌نشینی کرد. در چند سال گذشته، انقلاب نفت و گاز شیل ایالات‌متحده و تلاش اوباما برای دوری از خاورمیانه، به این موضوع دامن زد. اکنون نیز انتقال انرژی پاک و درگیری ژئوپلیتیکی بین ایالات‌متحده و چین نیز همین کار را خواهد کرد.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی جریان، Edward Luce در فایننشال تایمز نوشت: خاورمیانه از دیرباز حکم هتل کالیفرنیا را برای واشنگتن در جهان داشته است. آمریکا می‌تواند به بررسی موضوع خروج از این منطقه بپردازد یا خیال کند که آن را ترک کرده است، اما واقعاً هرگز نمی‌تواند این کار را انجام دهد. این را پس از گذراندن چند روز در مناظره استراتژیک سالانه ابوظبی که در ابوظبی، قلب تپنده خاورمیانه مدرن برگزار شد، می گویم.

در ادامه این مطلب آمده است: در نهایت کنفرانس را ترک کردم اما نکته اصلی من از کنفرانس که متفکران و سیاستگذاران بسیاری از مناطق را گرد هم آورد، این است که ایالات متحده هنوز متوجه نشده است که اکنون خاورمیانه کل جهان است. جو بایدن و قبل از او دونالد ترامپ ممکن است به اشتباه فکر کنند که بهترین راه برای اولویت دادن به چالش چین، کاهش فعالیت آمریکا در جاهای دیگر مانند خاورمیانه یا افغانستان است. اما چین که در حال افزایش حضور تجاری و دیپلماتیک خود در همه جا از جمله در قارهٔ آمریکا است، ایده‌های بسیار متفاوتی دارد. چه آن را یک جنگ سرد جدید بنامید، چه بازی بزرگ مدرن، کل سیارهٔ زمین از جمله خاورمیانه با رقابت آمریکا و چین مرتبط است.

این موضوع من را به چالش‌های فوری بایدن در این منطقه می‌رساند. در روزهای آینده، مذاکرات هسته‌ای ایران از سر گرفته می‌شود که پنجمین تلاش برای احیای مجدد برنامه جامع اقدام مشترک از زمان آغاز به کار بایدن است. از زمان روی کار آمدن بایدن، ایران رئیس‌جمهور اصولگرای جدیدی را انتخاب کرده و چین خرید نفت از ایران را افزایش داده است. بعید به نظر می‌رسد که ایالات‌متحده بتواند ایران را متقاعد کند که پیشرفت‌های غنی‌سازی هسته‌ای خود را که تا مرز 60 درصد و چند برابر آستانه‌های اولیه مذاکره شده است، کاهش دهد. این بدان معناست که ایران هر چه بیشتر در حال نزدیک شدن به کاهش زمان گریز هسته‌ای است.

بایدن از عواقب تهدید نظامی ایران بیزار است، موضعی که من شدیداً با آن موافق هستم. اما این باعث می‌شود که او اهرم‌های اندکی برای وادار کردن ایران به عقب‌نشینی از برنامه‌اش داشته باشد. تهران اصرار دارد که این ایالات‌متحده بود که به‌طور یکجانبه از توافق در دوران ترامپ خارج شد و بایدن هیچ ابزاری برای تضمین عدم تکرار چنین اتفاقی ندارد.

بنابراین بایدن چاره‌ای ندارد جز اینکه از دور دیگری از تحریم‌های مالی آمریکا علیه خریداران اصلی نفت ایران، به‌ویژه چین صرف‌نظر کند. محققان به این حالت، «وابستگی متقابل تسلیحاتی» می‌گویند. اسرائیل احتمالاً ایده‌های جنبشی‌تری در مورد چگونگی برخورد با ایران که به‌طور فزاینده‌ای در حال فعالیت است، خواهد داشت. درعین‌حال، حوثی‌های موردحمایت ایران آماده هستند تا کنترل کامل یمن را در دست بگیرند که این امر باعث ایجاد مزاحمت‌هایی برای ریاض، ابوظبی و جاهای دیگر خواهد شد.

بایدن در این مورد چه‌کاری می‌تواند انجام دهد؟ به نظر می‌رسد کار زیادی نمی‌تواند بکند. تسلط حوثی‌ها بر یمن، به‌عنوان نسخه منطقه‌ای تسلط طالبان بر افغانستان تلقی خواهد شد.

واقعیت این است که شرکای آمریکا در منطقه، ازجمله امارات متحده عربی، اکنون با ایجاد روابط نزدیک‌تر با چین، از بروز مشکلات ژئوپلیتیکی برای خود جلوگیری می‌کنند و درعین‌حال تلاش دارند ایالات‌متحده را از خود دور نکنند. فرانسوی‌ها به این حالت، «استقلال استراتژیک» می‌گویند که در خاورمیانه بسیار بیشتر از اروپا اتفاق می‌افتد. واقعیت این است که کشورهایی مانند امارات دیگر ایالات‌متحده را به‌عنوان یک بازیگر استراتژیک دیپلماتیک نمی‌بینند.

زمانی باراک اوباما، از کشورهای منطقه می‌خواست که به‌عنوان پاداش امضای توافق، در ایران سرمایه‌گذاری کنند. سپس واشنگتن در دوران ترامپ چرخشی انجام داد و تحریم‌های متعددی را بر چندین نهاد ایرانی اعمال کرد. اکنون موضع آمریکا چیزی دراین‌بین است. چه کسی می‌تواند بگوید که موضع آمریکا در سال 2025 چگونه خواهد بود؟

انتهای پیام/ جریان نیوز

اشتراک گذاری :
نظرات